अंत

लोग जीते तो हैं खंडों में
और इन खंडों को समेट कर
वक्त ही साथ निभाता है अंत तक।

© लता तेजेश्वर 'रेणुका'

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ହେ ଜଗନ୍ନାଥ!

ହେ ଜଗନ୍ନାଥ! ତମେ ବଡ଼ଦାଣ୍ଡ ବୁଲି ଆସୁଛ ବର୍ଷରେ ଗୋଟିଏ ଥର ଗୁହାର ଶୁଣୁଛ ଦୁଃଖୀ ଗରିବ ଅନାଥଙ୍କର। ସପ୍ତ ଘୋଡା ବନ୍ଧା ରଥରେ  ତମେ ଖୁବ ସଜୁଛ ଶୃଙ୍ଗାର ଛେରା ପହଁରା ଦେଇ ମହାରାଜା କରନ୍ତି ସ୍ୱାଗତ ତୁମର। ଶହ ଶହ ଲୋକ ନାଚନ୍ତି ହୁଳହୁଳି ଦେଇ ରଥ ଟାଣନ୍ତି ତୁମ ପ୍ରେମରେ ହୋଇ ବିଭୋର। ସବୁ ଆଡେ ଆନନ୍ଦମୟ ଉଲ୍ଲାସମୟ ହୋଇ ଉଠେ ପ୍ରଭୁ ଏଇ ବାରଦିନ ବର୍ଷର। ତୁମର ମାୟା ଏଇଟା କେମିତି ପ୍ରଭୁ ତମେ କାଳିଆ ହୋଇ ବିରାଜିଛ ଲୋକଙ୍କ ମାନସ ପଟରେ। ଘର ଘର ଗଳି ଗଳି ଶଙ୍ଖନାଦ ଜୟ-ଜୟକାର ଫୁଲ ପ୍ରସାଦ ସହିତ ମହକି ଉଠେ  ପୁରୀ ବଡ଼ଦାଣ୍ଡଟି ତୁମର। ହେ ଜଗନ୍ନାଥ! ଅନନ୍ତ ଦୟା କରୁଣା ଅଛି ତୁମର ଗୁହାର କରିଲେ ହରୁଛ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ପ୍ରଜାଙ୍କର। ମାଆ ଲଷ୍ମୀଙ୍କୁ ବସେଇ ହୃଦୟରେ ଭାଇ ବଳଭଦ୍ର ଆଉ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ସଙ୍ଗେ କରୁଛ ଧନ୍ୟ ବଡ଼ ଦାଣ୍ଡକୁ ଆମର। ପ୍ରାର୍ଥନା ସ୍ୱୀକାର କର ହେ କାଳିଆ! ମନ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରୁ ହିଂସା, ନିରାଶା  ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରି ଭରିଦିଅ  ପ୍ରେମ ସ୍ନେହ ଆଉ କରୁଣା ଅପାର। © ଲତା ତେଜେଶ୍ବର
Read more

Someone Watching Me

Someone Watching Me When I came Out of my bed room, I saw the blank sky Laughing at me. I felt restless, But don't know why? I was sad, but not so high. I felt alone, because I Never got a friend for life. From that dark night, I saw a streak of light  Towards me. I felt, whether it was a friend Who likes me? I felt as I own the sky Someone must be there, Who cares for me. The light came And .......went away. I stared at the sky, And asked......why? The cloud seems Laughing at me. Is there anybody To be with me? .....I questioned. Nobody was there To answer me Again I asked... Is there anybody? It’s more silent. Silently, I took back steps Towards my bed room, With sorrow and Tears in my eyes As I stepped back I felt as someone was Whispering in My ear, I was surprised... I went back to the corridor. I felt as if the dark night, Is saying something. The little stars came Out of the clouds And twinkle on the sky. Flowers in the gar...
Read more

नवदुर्गा

Image
नव दुर्गा नव लक्ष्मी तुम गृहलक्ष्मी और महाकाली तुम तुम जगत जननी, तुम गृह स्वामिनी  तुम अन्नपूर्णा और काली तुम तुम रक्षा कर्ता, तुम सहचरी सहधर्मिणी भी तुम। आदि से अंत तक तुम ही तुम फिर क्यों हथियार छोड़ बन जाती हो अबला भी तुम भूल जाती हो कि माँ हो तुम नारी अबला नहीं नारी सबला है  प्रमाण कर रक्षा खुद की करो बच्चियों के पावन जीवन की आन मान शान बनो तुम। माँ धरती हो तुम गृहलक्ष्मी हो तुम न भूलो कि नवदुर्गा भी तुम शस्त्र तुम्हारी हाथ में सदा रक्षा के खातिर फिर उठालो अब कि कोई बच्ची अब आहत न होगी कोई न होगी शिकार नवदुर्गा और नारी भी तुम ©लता तेजेश्वर रेणुका
Read more